Rozdział 42

Poszłam do pokoju, żeby się spakować. Miałam dylemat co zabrać. Wywaliłam wszystko z szafy na podłogę. Co brałam rzucałam na łóżko. Wyjęłam też walizkę z pod łóżka. W tej chwili do pokoju wchodzi Jess.

-Hej Jess co jest??

-Nic

-Jak to nic, przecież widzę. Wiesz dobrze, że przede mną nic się nie ukryję

-Wiem i to dobrze

-No to mów co się dzieje

-Od dwóch tygodni spóźnia mi się okres. Powiedziałam Niallowi, że może będziemy mieć dzieci, a on się ucieszył. Trzy dni temu byłam u ginekologa i powiedział, że nie jestem w ciąży tylko mam torbiele na jajniku-z oczu Jess poleciały łzy

-Wszystko będzie dobrze skarbie-usiadłam obok niej na łóżku

-A jak nie??

-Nie mów tak. Jak ja mówię, że będzie dobrze to będzie dobrze. Tak czy nie tak??

-Tak-Jess lekko się uśmiechnęła

-Co ja mam powiedzieć Niallowi??

-To co mi??

-A jeśli mnie rzuci

-Ta ja mu przyłożę aż się biedaczek nie pozbiera

-Jesteś najlepszą przyjaciółką na świecie

-Wiem -przytuliłam ją

-Kocham Cię Ali

-Ja Ciebie też

-Co to za wyznania miłośne-powiedział Nialler opierając się drzwi

-Powiedz mu

-Okey. Niall możemy pogadać??

-Jasne

-Niall pamiętaj, że boks ćwiczyłam, więc radzę uważaj co mówisz

-Ali nie strasz go tak

-No dobra. Ale pamiętaj

-Dobrze-Nialler wyszedł z Jess. Mam nadzieję, że jej nie rzuci inaczej chłopak pożałuje tego co powiedział

-A Ty nad czym tak rozmyślasz??- spytał Hazz strasząc mnie

-Możesz mnie tak nie straszyć. Chcesz żebym zawału dostała

-Nie. Nie przeżył bym tego

-No ja mam nadzieję

-Widzę, że piękny bałagan zrobiłaś

-Oj bez przesady. Aż takiego wielkiego bałaganu tu nie zrobiłam

-Nie wcale

-Gdzie jest moja walizka

-Pod łóżkiem

-To weź mi ją wyjmij

-Okey-muszę przyznać, że Harry miał racje lekki bałagan zrobiłam, ale jak chce ze mną skończyć reszte życia to musi się do tego przyzwyczaić.
-Ej to twoje piosenki-z moich rozmyśleń wyrwał mnie ten jego seksowny głos
-Eeee...co??
-Pytałem się czy to twoje piosenki-Harry wskazał niebieską teczkę
-Tak, ale ich nie czytaj, bo są głupie

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Bardzo, bardzo przepraszam, że tak długo musieliście czekać na ten rozdział, ale zbliża się koniec roku i trzeba poprawić oceny. Mam nadzieję, że pomimo moje długiej nieobecności i tak rozdział będzie wam się podobam. Obiecuję się poprawić, wiem, że już to mówiłam na tym razem na serio.